INTERVIEW MET GREG RASMUSSEN - Painted Dog Conservation (PDC)
Het was voor ons even van de koude kermis thuiskomen om net teruggekeerd uit Kenia, gelijk weer een dierenpark in Nederland binnen te wandelen, maar het was voor een zeer goed doel. Greg Rasmussen, de grote man achter Painted Dog Conservation (PDC), gaf samen met zijn "collega" Peter Blinston een lezing over de Afrikaanse Wilde Hond in Safaripark Beekse Bergen. Aansluitend hadden wij nog een alleraardigst gesprek met deze gedreven man.
Greg Rasmussen oogt klein en robuust maar zijn voorkomen is gedreven en
daadkrachtig. Aan zijn uiterlijke verschijning is duidelijk af te lezen dat hij
de meeste tijd van zijn leven in "de bush" heeft doorgebracht en dat hij daar
heel wat meegemaakt heeft. In 2003 is hij met zijn vliegtuigje neergestort
midden in de wildernis en wist daar helemaal alleen en lichtelijk gewond,
omringd door vele roofdieren, te overleven totdat hij gevonden werd.
Geboren in London, verhuisde de 11-jarige Greg met zijn ouders naar Zimbabwe,
waar hij vandaag de dag nog steeds leeft en werkt. De enige reden waarom hij af
en toe nog naar Engeland gaat is om zijn hoogbejaarde vader op te zoeken. Na
zijn studie op het Falcon College, kreeg Greg in 1988 een baan aangeboden in het
Hwange National Park, waar zijn liefde voor de Afrikaanse Wilde Hond zich
ontwikkelde. In 2002 heeft hij Painted Dog Conservation opgericht en werkt hij
samen met Peter Blinston succesvol aan het behoud van de meest misbegrepen
diersoort.
"Je moet zorgen dat mensen van de dieren gaan houden. Dat is het belangrijkste onderdeel van conservatie!" aldus Greg Rasmussen. Dat is ook gelijk het grootste probleem, want alleen de naam "wilde hond" zorgt al voor veel misverstanden. Wilde honden worden gezien als zwerf(huis)honden die overlast bezorgen en ziektes verspreiden. De huishond is daarentegen meer verwant aan de wolf en de jakhals dan aan de Afrikaanse Wilde Hond, welke voortreffelijke groepsjagers zijn. De manier van jagen werd altijd als heel wreed bestempeld, omdat ze de prooidieren verscheuren voordat deze dood zijn. Echter hebben nadere onderzoeken uitgewezen, dat de prooidieren allang in shock zijn en er minder onder lijden dan bij roofdieren die ze eerst verstikken, wat soms lange tijd kan duren. Twee misverstanden die de Afrikaanse Wilde Hond niet populair gemaakt hebben bij het grote publiek. Iets waar PDC verandering in probeert te brengen, door educatie aan de locale bevolking, aan kinderen op scholen, etc. Een heel belangrijk onderdeel is daarbij ook om boeren duidelijk te maken dat het verlies van hun vee niet altijd komt door wilde honden. Ze moeten de afdrukken van het gebit en de voetsporen van de roofdieren leren onderscheiden, zodat ze niet alle roofdieren in de buurt zomaar afschieten.
Naast bovenstaande problemen zijn er nog meer bedreigingen voor de "wilde
honden". Terwijl de Afrikaanse Wilde Honden totaal geen bedreiging vormt voor de
mens, is dit andersom wel het geval. Er wordt altijd met de vinger gewezen naar
bijvoorbeeld leeuwen en hyena's maar, zoals altijd, vormt de mens de grootste
bedreiging voor de wilde hond. Ontelbare honden vinden de dood doordat ze
verstrikt raken in vallen, ze worden doodgeschoten en vergiftigd. Hun leefgebied
wordt steeds meer ingepikt en ze komen hierdoor steeds vaker in aanraking met de
niet-ingeënte huishonden, waardoor ze besmet raken met rabiës, ofwel
hondsdolheid. Stroperij blijft voor veel, met uitsterven bedreigde, diersoorten
één van de grootste problemen.
Genoeg werk aan de winkel nog, maar Greg en Peter Blinston, die de ideeën en kennis van Greg vertaalt en neerzet in werkbare schema's, hebben sinds de oprichting van PDC al veel successen geboekt. Gebruik makend van geavanceerde technische snufjes, waarvoor hulp en kennis aangedragen wordt door de locale gemeenschap, is de populatie wilde honden gestegen van 400 naar 700. Dit project zorgt op deze manier tevens voor extra werkgelegenheid, wat de locale bevolking ook weer positiever stemt. Dit alles hangt samen en is belangrijk voor het behoud van een met uitsterven bedreigde diersoort. "Conservatie is waar het omgaat en niet perservatie", antwoord Greg krachtig op onze vraag waar het verschil nou ligt in het behoud van de wilde honden in Zimbabwe of bijvoorbeeld in Zuid-Afrika. In Zuid-Afrika zijn veel natuurgebieden omheind en er zijn teveel té kleine groepen wilde honden. Als een groep uit minder dan vijf dieren bestaat, heeft het geen schijn van kans.
Het proberen te behouden wat je hebt en dan sterk gericht op het individuele
dier, ofwel preservatie, is wat ze in veel kleine natuurgebieden maar ook in
dierentuinen doen. Als je een diersoort echt wil beschermen en voor uitsterven
wil behoeden, dan moet je heel anders te werk gaan. Dan moet je allereerst de
visie van de mens zien te veranderen, en met de locale mensen die een bedreiging
vormen aan de slag gaan. Je moet je bezig houden met het hele eco systeem.
Daarna pas richt je de aandacht op het betreffende dier. Deze zal dan profijt
hebben van het voorgaande. "Pas dan kan je een diersoort helpen!" zijn de wijze
woorden waarmee Greg ons interview afsluit.
Na de lezing en het interview is de grote groep "vrienden van de Afrikaanse wilde hond" samen met Greg, Peter en, de afgevaardigde van PDC in Nederland, Ron van der A, naar het verblijf van de wilde honden in Safaripark Beekse Bergen gelopen voor een speciale voedersessie. Dankzij een succesvol fokprogramma zijn er in dit safaripark regelmatig jonge wilde honden te zien, zoals vandaag de zes, inmiddels al aardig groot gegroeide, pups met hun moeder en de andere volwassen honden.
Greg en Peter mochten van "Vrienden van de Beekse Bergen" een cheque in
ontvangst nemen voor het prachtige bedrag van 15.000 euro. Alle financiële hulp
is uiteraard dringend nodig en van harte welkom. Wilt u ook "Vriend van de
Afrikaanse Hond" worden? Kijk dan op
www.painteddogconservation.nl.
Deze stichting heeft als doel d.m.v. actie, voorlichting en onderzoek de
Afrikaanse wilde hond te beschermen en steunt hiermee het werk van Greg en Peter
in Zimbabwe.
Nogmaals de ernstige feiten. De Painted Dog, ofwel Afrikaanse wilde hond, kwam ooit voor in aantallen van 500.000 dieren verspreid over 39 landen in Afrika. Op dit moment wordt de populatie geschat op zo'n 2500 tot 3000 wilde honden, verdeeld over vier landen: Tanzania, Zimbabwe, Botswana en Zuid-Afrika. Nog steeds worden er dalende cijfers waargenomen!
Wij willen de Afrikaanse wilde hond niet alleen in dierentuinen blijven zien,
maar ook in het wild, waar ze thuishoren. U toch ook?
Tekst: Babette de Jonge
Website: www.wildcatsmagazine.nl
|