WCM NIEUWS FEBRUARI 2010

Wild Cats Photosafari 2010 naar de Masai Mara in Kenia is volgeboekt!!!
We laten u spoedig een nieuwe datum weten!!!

White Lion the Movie, (first review)

Er verschijnt binnenkort een film over een witte leeuw die allerlei dingen beleefd en de machtigste leeuw van Afrika wordt. Zie hier de eerste review van deze film.

Confrontatie caracals-locale bevolking

Overal ter wereld botst het tussen de roofdieren en de steeds groter wordende populatie mensen. Het gevecht om de steeds kleiner wordende leefomgeving wordt steeds grimmiger. De caracals in het gebergte van Ras Al Khaimah vormen een steeds grotere bedreiging voor het vee, aldus de locale bevolking. Er worden weer vallen neergezet en caracals gedood zonder feitelijk bewijs of het wel om deze roofkatten gaat. Lees verder...

Nierfalen bij katachtigen

Nierfalen is bij katachtigen de meest voorkomende aandoening. Niet alleen bij onze huiskatten maar ook bij hun grote familieleden. In het wild worden de katten meestal niet zo oud dus zullen deze aandoeningen minder voorkomen dan in gevangenschap waar de tijgers, leeuwen en andere katachtigen vaak veel ouder worden bij het ontbreken van veel gevaren der natuur. N.a.v. ons stuk over het overlijden van tijgerin Kira hebben we o.a. een reactie gehad van Dierenpark Amersfoort zelf waardoor we toch nog eens wat dieper op de materie "nierfalen bij katachtigen" wilden terugkomen, want in hoeverre zijn nierziektes erfelijk? Iets waar je vooral bij jonge dieren over na gaat denken.

Kort na het overlijden van Kira bereikte ons ook het bericht dat een andere voor ons "bekende" tijgerin, Ashley uit de Olmense Zoo, ingeslapen is wegens nierproblemen. Zij was 10 jaar. Op zich zijn de leeftijden tot 10 jaar in gevangenschap niet echt oud....er zijn veel gevallen bekend van tijgers en leeuwen die wel 20 jaar oud werden. Dat het kwaliteit van leven bij die dieren erop vooruitging willen we niet zeggen want vooral bij zulke dieren op leeftijd spelen nierproblemen evenals andere gezondheidsproblemen steeds vaker op.

Er zijn verschillende redenen voor nierfalen bij katachtigen. Een typische ouderdomsziekte, en de meest voorkomende bij katachtigen, is CIN (Chronische Interstitiële Nefritis). Deze ziekte zien we veel bij huiskatten vanaf 12-15 jaar, maar komt ook bij grote katachtigen voor, waaronder de sneeuwpanter. Verdere zijn er allerlei infectieziekten (Leptospirose=ziekte van Weil) die de nieren kunnen aantasten. Histologisch onderzoek van de nieren geeft een definitieve uitslag.

Zoals gezegd in het stuk gewijd aan tijgerin Kira zijn haar ouders en tante ook allemaal aan nierziektes overleden. Dit feit maakt het niet zeker of de aandoening ook werkelijk erfelijk is, zoals Dierenpark Amersfoort terecht opmerkt. Maar bij relatief jonge dieren is het wel interessant om dit mee te nemen en verder in deze materie te duiken. Er is namelijk een aandoening die wel degelijk erfelijk is en dat is PKD: Polycystic Kidney Disease bij de kat. Dit is een gevaarlijke ziekte en doordat deze ziekte pas na jaren aan het licht komt is het van belang om deze ziekte al in een vroeg stadium aan te tonen, zodat er niet met PDK positieve dieren gefokt wordt. Een dier met PDK kan al meerdere generaties verwekt hebben voordat de ziekte zich openbaart.

Wat is PDK nu precies? Het is allereerst een erfelijke aandoening! Katten met PKD hebben in beide nieren meerdere cystes (= met vocht gevulde holtes). Zowel het aantal cystes als de omvang van de cystes zal toenemen met het ouder worden van de kat. (De grootte kan varieren van enkele mm's tot enkele cm's). Deze cystes verdrukken het gezonde nierweefsel waardoor de nierfunctie minder zal worden. Je kunt het vergelijken met een ballon die langzaam opgeblazen wordt en door het groter worden het nierweefsel daaromheen verdrukt. Uiteindelijk zal er chronisch nierfalen optreden.

In ons bericht over Kira hadden we foutief vermeld dat Kira een tumor had. Dit werd in eerste instantie gedacht en ook zo door de verzorgers verteld. Volgens het Dierenpark bleek dat het gezwel haar nieren waren die enorm opgezet waren en hieruit bleek dus dat Kira chronisch nierfalen had. "Ze was niet meer te genezen en daarom hebben we haar laten inslapen", aldus Josien van Eijk. Haar lichaam is nu voor verder onderzoek naar het faculteit diergeneeskunde gebracht.

De interessante vraag die overblijft, niet alleen voor het Dierenpark maar ook voor ons en alle kattenliefhebbers, in hoeverre is dit erfelijk?

Zelf vind ik de symptomen van Kira en de omschrijving van PDK erg veel van elkaar weg hebben. Klachten ontstaan meestal pas op latere leeftijd. Gemiddeld pas na het 7e levensjaar komen de eerste klachten van nierproblemen naar voren. Kira was 8 jaar.

Als de ziekte overdraagbaar is dan hoeft dit niet altijd bij de eerstopvolgende generaties naar voren te komen. Als een kat PKD heeft moet er altijd één of allebei de ouders ook PKD hebben. Uit twee PKD vrije ouders kan geen PDK kat geboren worden. Uiteraard hebben we eerst even overleg gehad met een dierenarts of deze ziekte ook bij grote katten voorkomt en niet alleen bij (ras) huiskatten. Nee het kan voorkomen bij alle katachtigen, alleen is er bij grote katten minder over bekend en verdiept men zich meestal minder in deze materie.

Zolang de nieren nog voldoende functioneren zullen er geen klachten zijn. Zodra de nierfunctie achteruit gaat en meer dan 70% van het nierweefsel is aangetast zal de kat symptomen van nierfalen krijgen. Dit kan jaren duren.

De symptomen van nierfalen zijn:

  1. verminderde eetlust
  2. vermageren
  3. veel drinken en veel plassen
  4. minder actief
  5. bij buikpalpatie kunnen grote bobbelige nieren te voelen zijn
  6. uitdroging, de huid blijft staan als je deze optilt
  7. bleke slijmvliezen door bloedarmoede
  8. braken

D.m.v. een echo kan in vroeg stadium bekend worden of de kat een nierziekte heeft. Belangrijk, zeker ook als je gaat fokken met de katten, klein of groot.

Dierenpark Amersfoort: tijgerin Kira overleden

Als je bepaalde dieren lange tijd volgt en als je met dieren werkt is het onvermijdelijk dat je er op een gegeven moment afscheid van moet nemen. Vaak is dit afscheid helaas veel te vroeg. Tijgerin Kira is zo'n dier wat bij mij toch wel een speciale plek innam al vanaf het moment dat ze op 24 maart 2004 vanuit Dierenpark Emmen naar Dierenpark Amersfoort kwam en hier ook drie jongen kreeg. Tijgerin Kira is helaas niet meer. En ze zal zeker gemist worden bij mij maar ook bij de verzorgers en alle andere vaste bezoekers.

Op vrijdag 12 maart heeft het park haar laten inslapen. Zoals gevreesd zijn het ook de nieren, evenals een tumor, die ervoor gezorgd hebben dat Kira kort geleden doodziek werd. Toen we hoorden dat Kira ziek was vreesde we gelijk dat het om een nierprobleem zou gaan, want ook Kira's beide ouders en tante zijn aan deze ziekte overleden. Kira's zusje Radka woont nog steeds in Dierenpark Emmen samen met tijger Yardan, geboren in Ouwehand's Dierenpark te Rhenen. In tegenstelling tot Kira heeft Radka nog geen nakomelingen voortgebracht.

Op 27 juni 2005 beviel Kira van haar eerste twee jongen, zoon Laslo en dochter Laila, die beiden in het Dierenpark bij Eindhoven wonen. De vader was kater Tientsie die een aantal jaar geleden overleed. Kira's jongste zoon, Yegor Sov, werd in maart 2008 geboren en leefde nog steeds met moeder Kira en vader Ilya in Amersfoort. Het was een hecht gezinnetje, want ook vader en zoon kunnen nog steeds goed opschieten. Het zal echter niet lang duren eer ze uit elkaar gehaald zullen worden. Het is triest dat ze door het overlijden van Kira zo uit elkaar gerukt zijn.

Kira was een pittige dame die het kaas zeker niet van haar brood liet eten. Ilya had het bij de kennismaking met Kira zwaar te verduren. Eenmaal haart hart veroverd bleek Kira een liefdevolle en gewillige partner. Ze was een hele speelse tijgerin, altijd in voor een ren-en speelpartijtje met haar jongen maar ook alleen of met haar "mannen". Ze was altijd in voor gekkigheid. Ze keek heel alert en liefdevol de wereld in en was een zeer gewillig model voor ons fotografen. Het meest opvallende aan Kira was de manier waarop ze haar jongen soms droeg. Niet zoals gebruikelijk in het nekvel maar soms midden op de rug of ondersteboven. Menig keer hebben we Laslo, Laila en Yegor op hun kop zien bengelen vanuit Kira's bek. Het was erg grappig om te zien. Het was een genot om te zien wat een goede moeder Kira was voor haar jongen. Regelmatig hebben we uren staan kijken naar de liefdevolle moeder en haar bengels. Dat dit nu niet meer zal gebeuren doet pijn.

Zo'n kleine twee weken geleden werd Kira ziek. Ze zat lusteloos in haar verblijf en at niet meer. De laatste dagen werd ze binnen gehouden want de kou zou ook geen goede werking hebben op een lege maag. Wij waren gelijk bang dat het een nierziekte zou zijn, gezien haar verleden, en hebben intens met haar meegeleefd net zoals nog enkele andere vaste bezoekers.

12 februari jl. vond het dierenpark dat het lijden te ondraagelijk werd en ze hebben besloten Kira uit haar lijden te verlossen. Een prettige gedachten dat ze nu niet meer hoeft te lijden. Helaas is ze maar 8 jaar geworden.

Rust zacht lieve Kira. De foto's en herinneringen houden de gedachten aan dit prachtige dier in leven!

Tijgertempel geeft mishandeling van tijgers toe

Vorige week hadden we het nieuws al geplaatst dat drie milieubeschermers, en een journalist, aangeklaagd zijn door de "heilige" monniken van de Thaise Tijgertempel, nadat deze geprobeerd hebben de activiteiten van de zogenaamde "tempel" (illegaal houden en verhandelen van wilde dieren, slechte huisvesting en mishandeling van de tijgers) bekend te maken bij het grote publiek. Resultaat hiervan was dat ze hiervoor aangeklaagd werden door de abbot en zijn "onderdanen". Maar nu lijken de rollen om te draaien. De tijgertempel heeft het mishandelen van de tijgers toegegeven, al beweren ze dat dit alleen in het begin het geval was, wat opnieuw een leugen is. Volgens de tempel is het nodig de tijgers op harde manier discipline bij te brengen om ze te laten poseren voor de foto. Laat deze uitspraak een boodschap zijn aan alle toeristen die nog steeds van plan zijn de tijgertempel in Thailand te bezoeken.
Lees verder...

Up-date luipaarden Masai Mara door gids Paul Kirui

Over een paar weekjes brengt WCM weer een bezoek aan de grote katten in de Masai Mara/Kenia. Foto's en het uitgebreide verslag hiervan zal dan weer op deze website verschijnen. Van gids Paul Kirui krijgen we regelmatig up-dates hoe het met de katten gaat, zoals met familie luipaard. Olive met haar welpen maar ook zoon Kali die vorig jaar zo mooi voor ons geposeerd heeft. Lees hier de meest recente up-date van Paul Kirui.

Cheeta's eten geen impalajong maar spelen ermee

Lees verder... (Engelse website).

Something Special, the tiger!!

Een adembenemend filmpje, kijk maar.

Drie milieubeschermers aangeklaagd door Tijger Tempel Thailand

Vers van de pers ontvingen wij het WFFT (Wildlife Friends Foundation Thailand) persbericht met daarin het nieuws dat drie milieubeschermers aangeklaagd zijn door de "heilige" monniken van de tijgertempel. Nadat de praktijken van deze tempel (illegaal houden van wilde dieren, slechte huisvesting en mishandeling/misbruik maken van de tijgers) aan het licht gekomen zijn, hebben deze drie milieubeschermers op verschillende manieren geprobeerd deze activiteiten bij het grote publiek bekend te maken en deze praktijken te stoppen. Resultaat is nu dat ze zelf slachtoffer zijn geworden, maar aan de andere kant is het ook weer een mooi moment om stil te staan bij de wanpraktijken van deze tijgertempel, waar duizenden "onschuldige" toeristen jaarlijks vet moeten betalen om zo de mishandeling van tijgers in stand houden.
Lees verder...

Vrijlating luipaardwelpen, Bangalore/India

Vanuit het wildlife opvangcentrum Vanamitra in Bangalore/India kregen we een tijdje een verzoek of we hulp konden bieden bij het terugzetten in het wild van enkele luipaardwelpen, waarvan de moeder door de locale bevolking gedood was. We konden gelukkig gebruik maken van ons inmiddels uitgebreide netwerk en kwamen terecht bij Fred Barrangé van Leopard Conservation in Zuid-Afrika en die bood gelijk een helpende hand. Fred zal het opvangcentrum met raad en daad bijstaan en zo zullen de welpen over niet al te lange tijd weer vrij zijn. Wat is er nu mooier dan dit?
Lees verder...

Caracal boek

Het boek over de caracals, een samenwerking tussen WCM en wildlife bioloog Shekhar Kolipaka, heeft iets vertraging opgelopen door een onverwacht, uitgelopen, bezoek van Shekhar aan India, maar na onze trip naar de Masai Mara/Kenia gaan we ons op de afwerking hiervan richten en zal het boek gedrukt worden. Watch this space...

Nieuws 2010


KAT VAN DE MAAND

De Viskat (Prionailurus Viverrinus)

De viskat (of vissende kat) dankt zijn naam aan het feit dat hij vaak zijn eten uit het water vist. Hij komt voor in de wetlands van Zuidoost-Azië, Pakistan, India, Nepal, Zuid-China tot Sri-Lanka, Sumatra en Java en tot op grote hoogte in de Himalaya. Zijn naaste verwant is de Platkopkat (Prionailurus planiceps).

Lees meer in de uitgebreide Nederlandstalige en de Engelstalige soortbeschrijving.